Μνήμη
Στοιχάκι
Διάφορα
Όλα περνούν και χάνονται,
στου κόσμου την πορεία,
μα δεν περνά, δεν χάνεται,
η αληθινή φιλία.
Βιβλίο
► Πατήστε για ανάγνωση
Νεκρικοί διάλογοι – Λουκιανός
Ευ Ζήν
Χρησιμοποιούμε φίλτρο νερού.
Διατροφή
Πρόσθετα τροφίμων
Ε131 – Καρκινογόνο
Μπλέ πατεντέ V
Ζώδια
Παρθένος
Ατάκα μετά το σεξ :
Πρέπει να πλύνω τα σεντόνια...
Τοιχογραφία
Όσο σου κλέβουν την ζωή,
τόσο σε ντοπάρουνε με έθνος και φυλή.
Παροιμία
Τα σιγανά ποταμάκια να φοβάσαι...

Javascript απενεργοποιημένη


Πρέπει να ενεργοποιείστε την javascript και να πατήστε Επαναφόρτωση (Reload) για να δείτε την σελίδα !

Η Θεογονία του Απολλόδωρου



Δημοσίευση :
Ανανέωση :
Συντάκτης :


« Ο Απολλόδωρος (180–110 π.Κ.Ε. περίπου) »



Ο Απολλόδωρος στον οποίο αναφερόμαστε ήταν Αθηναίος και έζησε περίπου τον 2ο αιώνα π.Κ.Ε. Στη Βιβλιοθήκη του κατέγραψε τους μύθους από τις πρώτες θεογονίες έως τα χρόνια του Θησέα. Πολλά από τα έργα του έχουν χαθεί. Ανάμεσά τους και 24 βιβλία «Περί θεών».

Η Βιβλιοθήκη του Απολλόδωρου αποτελείται απο τέσσερα βιβλία, από τα οποία έχουν χαθεί μέρος του τρίτου και το τέταρτο (αν και οι Μέγας Φώτιος και Τζέτζης είχαν διαβάσει όλο το τρίτο) και έτσι σημαντικό μέρος του περιεχομένου τους έχει σωθεί μέσα από «επιτομή» (περίληψη) που έφθασε σε εμάς μέχρι σήμερα.

Η Βιβλιοθήκη περιλαμβάνει συνοπτική αφήγηση των Ελληνικών μύθων κατά γενεαλογική σειρά. Μιμείται τον Διόδωρο τον Σικελιώτη και βασίζεται στο έργο «Περί θεών» του πραγματικού Απολλόδωρου του Αθηναίου, προς το οποίο πάντως εμφανίζει αντιφάσεις. Φαίνεται να γράφτηκε από κάποιον Απολλόδωρο, αρχικά πιστευόταν ότι αυτός ήταν ο Απολλόδωρος ο Αθηναίος (γεννημένος το 180 π.Κ.Ε.), μαθητής του Αριστάρχου, για τον οποίο υπάρχουν αναφορές ότι είχε γράψει για την μυθολογία. Από το περιεχόμενο των βιβλίων φαίνεται ότι το έργο έχει γραφτεί κατά τον 1ο αιώνα Κ.Ε., έτσι λοιπόν ο συγγραφέας συχνά αποκαλείται «Ψευδο-Απολλόδωρος» αλλά μέσω αυτού διασώζεται ένα μεγάλο μέρος χαμένων συγγραμμάτων, παραδόσεων, θεογονίας και γενεαλογίας.

« Θεογονία Απολλόδωρου »



Κατά τον Απολλόδωρο ο Ουρανός πρώτος εξουσίασε τον κόσμο αυτόν και με την Γή απόκτησε τους ανυπέρβλητους σε μέγεθος Εκατόγχειρες Βριάρεω, Γύη και Κόττο που είχαν εκατό χέρια και πενήντα κεφάλια ο καθένας.
Μετά η Γή γέννησε του Κύκλωπες τον Άργη, τον Στερόπη και τον Βρόντη που είχαν ένα οφθαλμό στο κέντρο του μετώπου τους αλλά τους έριξε στον Τάρταρο που έχει απόσταση κάτω απο την Γή όσο και ο Ουρανός απο την Γή.
Μετέπειτα γέννησε τους Τιτάνες Ωκεανό, Κοίο, Υπερίωνα, Κρειό, Ιαπετό και τον νεότερο όλων Κρόνο αλλά και τις Τιτανίδες κόρες Τηθύ, Ρέα, Θέμιδα, Μνημοσύνη, Φοίβη, Διώνη και Θεία.
Αγανακτισμένη η Γή όμως με τον Ουρανό που έριξε τα παιδιά της στον Τάρταρο πείθει τους Τιτάνες να επιτεθούν στον πατέρα τους και δίνει δρεπάνι–σπάθα (άρπη) διαμαντένιο στον Κρόνο και εκτός του Ωκεανού όλοι οι άλλοι του επιτήθονται. Ο Κρόνος κόβει τα αιδοία του πατέρα του και τα αφήνει στην θάλασσα. Απο τις σταγόνες αίματος που έτρεξαν γεννήθηκαν οι Ερινύες Αληκτώ, Τισιφόνη, και Μέγαιρα.
Ο Κρόνος πήρε την εξουσία στα χέρια του και ελευθέρωσε τους αδερφούς του απο τα Τάρταρα αλλά τους ξαναέριξε πάλι πίσω και έτρωγε τα παιδιά του που του γεννούσε η αδερφή του Ρέα, γιατί είχε μάθει απο τους γονείς του πως θα του αφαιρέσει την εξουσία κάποιο απο τα παιδιά του. Και πρώτα κατάπιε την Εστία, μετά την Δήμητρα και την Ήρα και μετά τον Πλούτωνα και τον Ποσειδώνα.
Οργισμένη η Ρέα για τον χαμό των παιδιών της πηγαίνει κρυφά στην Κρήτη εγκυμονούσα τον Δία και τον γεννά στο άνδρο της Δίκτης και δίνει το βρέφος να το αναθρέψουν οι Κουρήτες και οι Νύμφες Αδραστεία και Ίδη, κόρες του Μελλισέα. Αυτές το τρέφανε με το γάλα της Αμάλθειας και οι Κουρήτες ένοπλοι χτυπούσαν τα δόρατα με τις ασπίδες τους να μην ακούσει ο Κρόνος το κλάμα και τις φωνές του βρέφους. Η Ρέα στην θέση του βρέφους έδωσε στον Κρόνο να καταπιεί ένα σπαργανωμένο λίθο.
Επειδή ο Ζεύς γεννήθηκε τέλειος έλαβε την Μήτιν για συνεργό του, κόρη του Ωκεανού, η οποία έδωσε ένα φάρμακο στον Κρόνο για να εξεμέσει τα παιδιά που είχε καταπιεί όπως και έγινε αφού πρώτα ξέρασε τον λίθο.

Μετά απο αυτά τα αρχικά γεγονότα ξεκινάει η Τιτανομαχία κατά τον Απολλόδωρο και στην συνέχεια ακολουθούν οι ενώσεις όλων των θεών μεταξύ τους αλλά και με θνητούς περιγράφοντας ενδιάμεσα απο τις ενώσεις και τις υπόλοιπες μάχες και συγκρούσεις των θεών όπως η Γιγαντομαχία, η μάχη με τον Τυφωέα αλλά και την ανθρωπογονία με τον Προμηθέα και τον κατακλυσμό του Δευκαλίωνα, ξεκινώντας απο κεί και έπειτα την περιγραφή των γενεών σε οικουμενικό χαρακτήρα και για πάρα πολλές φυλές όπως Έλληνες, Δωριείς, Αχαιούς, Τρώες, Αιγύπτιους, Φοίνικες παρουσιάζοντας επίσης γνωστές και άγνωστες ιστορίες ηρώων και θνητών όπως την Αργοναυτική εκστρατεία, τους άθλους του Ηρακλή, του Περσέα, του Θησέα, των βασιλιάδων και των περιοχών τους, τις γενεές τους, τις πόλεις και τους κατοίκους μαζί με αρκετές παραδόσεις σε όλο το γεωγραφικό μήκος και πλάτος του κόσμου.

Η θεογονία του Απολλόδωρου θεωρείται στις μέρες η πιο ολοκληρωμένη θεογονία και ανθρωπογονία των Ελλήνων που έχει διασωθεί.

Σύντομα μέσω αυτής της σελίδας θα μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίιο με την θεογονία του Απολλόδωρου στο οποίο θα υπάρχει το αρχαίο κείμενο μαζί με την μετάφραση.




Ντοκιμαντέρ
► Πατήστε για προβολή
Συντονισμός – Όντα συχνότητας
Ο μακρυμάλλης
Ανέκδοτο
Παιδικά
Γυρνάει ο Γιαννάκης από το σχολείο και τον ρωτάει ο πατέρας του:
– Λοιπόν; Σήμερα δεν θα παίρνατε βαθμούς; Πού είναι ο έλεχγός σου;
– Θα στον φέρω αύριο. Σήμερα τον δάνεισα στην Μαίρη.
– Στην Μαίρη; Αυτή δεν είναι η πρώτη στην τάξη;
– Ναί.
– Και τι τον ήθελε τον έλεγχό σου;
– Ήθελε να κάνει πλάκα στους γονείς της!
Σοφά Λόγια
Ανάχαρσις
Γλώσσα μεν ανόστεος, οστέα δε βλάπτει.
Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει.